Çanakkale çevresinde kış aylarında görülen yoğun yağışlar barajları hızla doldurabilir ve çok yağışlı geçen bir Şubat ayından sonra bile Mart ortasında toprağın yeniden kuru görünmesi oldukça normaldir. Bunun nedeni, ilkbaharın başlarında sıcaklıkların yükselmeye başlaması ve bölgede sık sık görülen güçlü rüzgârların yüzeydeki toprağı hızlı şekilde kurutmasıdır. Ayrıca bölgedeki toprak yapısı çoğu yerde alt katmanlarda nemi tutabilir, bu nedenle üst yüzey kurumuş görünse bile toprağın daha derin kısımlarında hâlâ yeterli nem bulunabilir.
Atikhisar Barajı ve diğer yerel su depolama sistemleri gibi ana barajların Şubat ayındaki yoğun yağışlarla yüksek seviyelere ulaşması veya dolması, yılın geri kalanı için genellikle olumlu bir işarettir. Bölgedeki su sistemleri yaz aylarında yağışın sınırlı olacağı varsayımıyla planlanmıştır ve kış sonunda dolu olan barajlar genellikle Haziran ile Eylül arasındaki kurak dönem için önemli bir güvence sağlar.
Yaz boyunca suyun yeterli olup olmayacağını belirleyen en önemli unsurlar erken ilkbahardaki baraj doluluk seviyeleri, Mart ve Nisan aylarında görülebilecek ek yağışlar ve sıcak aylarda tarım ile turizmin oluşturduğu su tüketimidir. Kaz Dağları’ndan gelen yağmur ve akış suları da bölgedeki nehirleri ve barajları besler. Şubat ayının özellikle yağışlı geçtiği ve barajların şimdiden dolu olduğu düşünüldüğünde, Mart ayında yağış az olsa bile 2026 yazı için yeterli su bulunma ihtimali oldukça yüksektir. Ancak bu durum, yalnızca çok uzun ve aşırı sıcak bir yaz yaşanması ve aynı zamanda su talebinin olağanüstü derecede artması durumunda değişebilir.
Bir Cevap Yazın